Het onvoltooide kind

Omslag Het onvoltooide kindSoms is het er opeens. Zo’n boek dat je moet lezen. Niet omdat iedereen het leest of omdat al je vrienden het echt iets voor jou vinden, maar omdat het onderwerp joúw onderwerp is.

Zo’n boek is Het onvoltooide kind van Brenda van Osch voor mij. Wat heb ik me verbaasd over ‘wat ze allemaal kunnen’ op de NICU. Wat ben ik blij met wat ze allemaal kunnen op de NICU. Wat heb ik me afgevraagd of we wel steeds weer opnieuw zo veel van Gijs konden vragen.

Ik heb me wel meer afgevraagd. Wanneer is verdere behandeling zinloos? Wat is ‘kwaliteit van leven’? Doen we dit voor onszelf of écht voor Gijs?

Elke situatie is anders, elk kind is anders, elke ouder/verzorger is anders en met al die variabelen houdt het medisch personeel op de NICU van het AMC voor elk patiëntje op elk moment rekening; zo wordt duidelijk uit deel drie van Het onvoltooide kind. Waar schrijfster Brenda van Osch in deel 1 en deel 2 vertelt over de ziekenhuisopname van haar eigen te vroeg geboren dochter en de lange weg die ze vervolgens als gezin al hebben afgelegd, gaat Brenda in het derde deel op zoek naar een antwoord op de vraag hoe ver we willen gaan met het redden van te vroeg geboren kinderen.

Het antwoord, dat mag ieder voor zich formuleren.

-x- Bertine

Speak Your Mind

*

Volg Prilleven

Ontvang alle prille berichten direct in je inbox.