AFAS Foundation schenkt Prilleven € 15.000

img-20161123-wa0003

23 november 2016. We zijn op weg naar de Challenge van de AFAS Foundation en ik heb me een ding goed ingeprent. Het gaat erom wat je vertelt. Niet om hoe je het vertelt. Mijn jongste zoontje heeft zijn beentjes weer in het gips. Dat moet ongeveer om de tien maanden, omdat anders zijn achillespees niet lang genoeg is om te kunnen blijven lopen. Helaas gaan die gipsen pootjes – allebei zwart deze keer –  gepaard met een minder goede nachtrust. Die minder goede nachtrust heeft ervoor gezorgd dat ik me niet zo goed op de Challenge heb kunnen voorbereiden als ik had gewild, maar met een betere nachtrust had ik wel een ander excuus verzonnen.

Nieuwe Kasteeltjes

Bij de AFAS Foundation vroegen we 15.060 euro aan om 1.200 Kasteeltjes te kunnen gaan maken. De helft van het benodigde geld hebben we al dankzij gesponsorde producten, donaties, collectes en dankzij de verkoop van de Hoera-boekjes en andere items. Wat zou het geweldig zijn om na vandaag aan de slag te kunnen met het maken van nieuwe Kasteeltjes. Ik durf er bijna niet op te hopen, want er zijn nog zeven andere goede doelen die ook hun verhaal mogen houden op het podium van het Da Vinci theater in Leusden.

Kasteeltje_bggroen

Zenuwen

We rijden het terrein op, parkeren de auto en lopen naar de hoofdingang. Vier verlichte letters staan stralend op hun eigen podium. Nu merk ik dat ik zenuwachtig word. Het is niet koud, maar ik ril en ik moet plotseling plassen. Bij binnenkomst vertelt een aardige dame hoe we een bezoekerspasje kunnen laten maken en nadat de muur mij van een persoonlijk pasje heeft voorzien, vraag ik de dame de weg naar het toilet.

Ik open een van de drie deuren en zie op de binnenkant van de deur een man die aan zijn stropdas wordt meegesleurd. Dat lijkt me geen goed teken. Op de volgende deur die ik probeer, staat een man die me een bos rode rozen aanbiedt. Ik kies dit toilet, draai de deur op slot en neem plaats tegenover mijn nieuwe beste vriend.

toiletdeur

Iets met Moed en Schoenen

De zenuwen zijn een beetje bedaard, maar zodra ik het volle restaurant zie, zakt de moed me in de schoenen. Had ik me maar beter kunnen voorbereiden. Was ik maar minder moe. Kan ik nog weg? Nee. Ik ga dit gewoon doen. Ik vraag om een kop koffie en scan de ruimte op zoek naar Leona. Ik vind haar ergens achterin met een verse muntthee en ga naast haar zitten. We kijken om ons heen. Ook Leona is onder de indruk van het aantal aanwezigen. We kletsen wat over koetjes en kalfjes, maar ik ben er niet helemaal bij. Het had net zo goed over paardjes en veulentjes kunnen gaan.

En dan begint het … echt

Carolien, een van de bestuurders van de Foundation en juryleden van de Challenge komt kennismaken. Al snel volgt ook Erik, die vraagt of ik met hem mee wil lopen omdat ik de eerste presentatie mag gaan geven. Spontaan verlang ik terug naar de deur met de rozenaanbieder. Ik volg Erik de rode trap op en zie dan voor het eerst het Da Vinci Theater dat is gehuisvest in het AFAS-hoofdkantoor. Het ziet er geweldig uit en Erik stelt me een beetje op mijn gemak door wat aardige dingen te zeggen over onze aanvraag.

klantenservice-seminars-da-vinci-theater-afas

De overige genodigden, stichtingvertegenwoordigers en bestuursjuryleden komen de zaal binnen. Ik hannes wat met mijn microfoon en neem plaats op de eerste rij. Erik begint aan zijn introductie. Hij vertelt iets over de Foundation, stelt het bestuur voor en laat een aangrijpend filmpje zien over een ziekenhuis in Moldavië waar mede dankzij de AFAS Foundation een veilig zuurstofsysteem werd geplaatst. Ik ben diep onder de indruk en vraag me af hoe ik met mijn verhaal kan opboksen tegen zo’n formidabel initiatief.

Mijn 15 minuten

De introductie is afgelopen. Tijd om plaats te nemen op de stip. Het gaat om de inhoud, niet om de vorm. Ik herhaal het mantra nog maar een paar keer. Klungelig zet ik mijn microfoon aan en loop ik naar voren. Ik neem het doorklikkastje over van Erik. De lichten in de zaal worden gedimd en ik begin met mijn verhaal. Het voelt goed. Ik begin te vertellen en ik zie en voel dat de zaal gmeevoelt. Erik regelt dat het filmpje werkt en daarna zijn alle zenuwen verdwenen.

Ik zie beelden van mezelf en van Gijs vlak na zijn geboorte. Ik zie beelden van de nacht dat hij van het MCA naar het AMC werd gebracht. Wat ben ik nog steeds dankbaar dat het AMC me belde dat hij goed was aangekomen en wat kan ik me nog als de dag van gisteren herinneren dat we de juiste parkeerplaats maar niet konden vinden nadat we Teun bij zijn opa en oma hadden ondergebracht.

Ik herinner me de klinische ziekenhuisgeur. Het onwennig desinfecteren van mijn handen. Die eerste aanblik van Gijs in zijn couveuse op de intensive care. Ik vertel geëmotioneerd hoe het idee voor de Kasteeltjes is ontstaan. Ik vertel over de pilot in het MCA. Ik vertel over de wens om zo veel mogelijk ouders een hart onder de riem te willen steken. En dan is het alweer voorbij. Tijd voor de jury om vragen te stellen en na drie antwoorden kan ik de microfoon uitzetten, gaan zitten en genieten van de rest van de dag.

Genieten

Want genieten is het. Na mij presenteren nog zeven stichtingen hun verhaal en vraag aan AFAS. De bevlogenheid en passie waarmee al deze mensen hun verhaal vertellen raakt me en maakt me blij. Hoe mooi is et dat al deze mensen zich zo belangeloos inzetten voor een doel waardoor ze ooit zijn geraakt.

  • Reach Another, een stichting van twee broers – beiden chirurg – die zich inzet voor het redden van kindjes met een waterhoofd in Ethiopië.
  • Angels4Angels helpt kansarme mensen uit de krottenwijk Thembalethu (Westkaap/Zuid Afrika), aan werkgelegenheid en betere leef- en woonomstandigheden.
  • Stichting Young Africa heeft al een aantal opleidingscentra opgezet in Afrika en kan nu verder met het opzetten van nog een centrum.
  • Bokemei kan verder met haar kenniscentrum in Ghana.
  • Marlon Koningverander, een gymleraar uit Rotterdam, kan het schoolplein weer veilig en uitdagend maken voor de kinderen.
  • Land van Horne kreeg geld om drie digifietsen mee aan te schaffen.
  • De vrienden van Boukombé kregen geld om radiozendapparatuur te kopen.

Iedereen wint

Het allermooiste van de Challenge? Iedereen wint. Alle stichtingen/verenigingen gingen naar huis met het gevraagde bedrag en Reach Another werd uitgeroepen tot superwinnaar en kan mede dankzij de AFAS Foundation nu nog meer levens redden en levens veranderen.

afas-2016

Hartverwarmend

Lieve mensen van de AFAS Foundation, nogmaals hartelijk dank voor een geweldige dag! Wat is het mooi om te ervaren dat er zo veel mensen zijn die verschil willen maken voor een ander. Lieve mensen van Land van Horne, Bokemei, Vrienden van Boukombé, Reach Another, Marlon, Young Africa, Angels4Angels, van harte gefeliciteerd en wat fantastisch dat we deze dag samen met jullie mochten beleven. Veel succes, liefde en passie voor nu en in de toekomst!

 

Speak Your Mind

*

Volg Prilleven

Ontvang alle prille berichten direct in je inbox.